Nieuwe auto. Alweer

Een maand na de total loss van onze Renault Scénic kochten we een nieuwe tweedehands auto, een Hyundai i30. Een mooi karretje met alles erop en eraan, voor een spotprijs.

Twee maanden later (half april) riep onze primus inter pares Mark R. ons op om wederom een nieuwe auto te kopen. Om het Centraal Planbureau te verslaan, zo zei hij.
Braaf en volgzaam als wij zijn gingen we aan de slag om, zij aan zij met onze eerste minister, het monster dat CPB heet te verslaan. Loerend naar een buitenkans zoefden we over ’s lands Heerenwegen.

Helaas trof die buitenkans op 22 juni onze auto vol in de linkerflank. Mijn eegade daarbij wederom de schrik van haar leven en een terugval in de genezing van de vorige aanrijding bezorgend, en de auto in de kreukels.

Gerda_auto_kreukels

Gerda werd afgevoerd in een ziekenauto en helemaal doorgelicht. Gelukkig geen breuken of andere schade. Maar haar hele bovenlichaam voelde aan “alsof het in een blok beton was gegoten”, zoals ze het zelf benoemde. Ook was ze duizelig.
Gerda’s passagiere kwam met de schrik vrij, maar ze kreeg later toch erge spier- en hoofdpijnklachten.

De auto werd afgevoerd naar een schadeherstelbedrijf en daar door een expert van de verzekering total loss verklaard. De dagwaarde van de auto was ongeveer 7.000 euro en de schade taxeerde hij op 8.699 euro, zei hij door de telefoon.

En 3 cent, grapte ik er verbitterd achteraan.

Ik wilde dat de auto zou worden gerepareerd, desnoods met gebruikte onderdelen. Want waarom zou je een gebruikte auto opknappen met nieuw plaatwerk? Dat zou al een paar duizend euro kunnen schelen en dus geen total loss hoeven te betekenen.

Maar Gerda wilde niet meer in die auto rijden. Ze zou zich er niet meer veilig in voelen. En de man van onze autoverzekering gaf haar gelijk, want hij gaf onafhankelijk van haar dezelfde tip.
En toen vond ik het ook logisch. De kwaadheid over het hele gebeuren vloeide plotseling uit mijn lijf en ik ging op zoek naar een andere auto.

Dat was vorige week vrijdag.

Eigenlijk vrij snel hadden we twee kandidaten. Want we hadden bij onze vorige speurtocht al een hoop merken en types geëlimineerd en zochten heel gericht naar een Hyundai i30 en een Peugeot 308.

Omdat we inmiddels een fietsendrager hebben, zocht ik gericht naar auto’s met een trekhaak en natuurlijk moest er cruise control opzitten.
De zoektocht naar een Hyundai was snel klaar. Er was geen aanbieding die ons zinde.
Ik vond wel twee Peugeots 308. Een in Gemert, maar die was zwart. En dat betekent wekelijks auto wassen en daar heb ik een broertje dood aan.
De andere stond in Hasselt. Een blauwe met weinig (42.000) kilometers voor 13.345 euro.

Ik belde het autobedrijf en kon er zomaar ruim 1.000 euro vanaf babbelen. Ik internetbankierde 250 euro vooruit om de auto te reserveren. Ik zou dan deze week de auto gaan bekijken en als ik hem goedkeurde helemaal betalen.

De garagist deed blijkbaar met pijn in zijn hart afstand van deze auto, want korte tijd na de vooruitbetaling had hij de advertentie op zijn website aangepast, waarbij hij duidelijk liet merken dat hij het jammer vond dat hij de auto had verkocht:

Helaas verkocht_autoverkoper vindt het jammer

De resterende 12.000 euro moesten we van de spaarrekening naar de betaalrekening overboeken. Maar omdat het inmiddels na 14.00 uur was, zou het niet meer dezelfde vrijdag kunnen worden verwerkt. Dat kon pas ná het weekend.
Wat een achterlijk gedoe weer met het bankverkeer. De hele wereldeconomie draait 24/7, behalve wanneer ik wat nodig heb.
Maar ja, je bent als consument afhankelijk van de grillen van de grootmachten en dus zat er niets anders op dan de nieuwe week af te wachten.

Maandag laat in de middag stond het geld op de betaalrekening, maar toen kwam het probleem met het betalen van 12.000 euro. Dat kan niet zomaar:
– pinnen kan alleen met een maximum van 2.500 euro per pasje;
– ik kon wel bij het hoofdfiliaal van ING 10.000 euro cash opnemen en dan de resterende 2.000 euro pinnen, maar …
– de autoverkoper wilde niet zo’n groot bedrag aan cash in huis;
– ik wilde niet via internetbankieren vooruitbetalen, want als de auto me niet zou bevallen moest ik nog maar afwachten of ik wel zomaar al m’n geld terug zou krijgen.

Gelukkig was er tóch een makkelijke oplossing, dankzij het feit dat de garagist en ik bij dezelfde bank bankieren. Dan kon ik bij hem op de computer het geld overschrijven van onze ING-rekening en dan zou hij het meteen op zijn eigen ING-rekening bijgeschreven krijgen.

Vandaag, dinsdag, ben ik samen met oudste zoon Rik de auto gaan bekijken. En kopen, want het is een plaatje.

Peugot garage

En wat Julius Caesar ooit schijnt te hebben geroepen over Cleopatra: “Dat neusje …”
Want dat is heel mooi.

Peugeot-neus

En je weet pas wat je hebt gemist als je bijna een half jaar in een Koreaanse auto hebt gereden en weer in een Franse auto stapt. Heerlijke stoelen, lekker vermogen en geen blik, maar gewoon staal als omhulsel.
Gerda vond de Hyundai een heel prettige auto. Ik had de eerste weken na aankoop ook een lekker gevoel in die luxe uitgevoerde auto. Maar ik begon me steeds meer te ergeren aan vooral het gebrek aan vermogen en het zenuwachtige stuurgedrag.

En ik weet zeker dat als Gerda in de Peugeot heeft gereden, ze ook blij is met deze Franse heerlijkheid.
Ze kan inmiddels haar hoofd weer heen-en-weer draaien en gaat komende donderdag proberen te werken.

Met als vervoer de nieuwe tweedehands auto.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s