Vakantievoorbereidingen

We hebben ons weer wat op de hals gehaald.

Vorig jaar hebben we een fietsvakantie gehouden en daarbij de middelpunten van Nederland bezocht.
In het laatste artikel over deze vakantie liet ik mezelf het plan ontvallen om deze zomer een alfabetfietstocht te gaan doen. Ik zocht alleen nog een Nederlandse plaats die begint met een ‘X’.
En die blijkt niet te bestaan. Dus fietsvakantie van de baan? Egnie.

quatrebras-plaatsnaambordDe enige ‘Q’ ligt in Friesland, Quatrebras.
Het is slechts een kruispunt van twee wegen, zo’n 10 km ten oosten van Leeuwarden, maar het belangrijkste is aanwezig: een plaatsnaambordje.

We kozen ervoor om de alfabettocht dan maar in Friesland te gaan maken en stelden een lijstje op waaraan de plaatsen moesten voldoen om door ons te worden bezocht:

1. Een plaatsnaambord in de Nederlandse taal. Of in ieder geval mag het niet alleen Fries zijn. Gewoon omdat. Dit is de belangrijkste en doorslaggevende eis.
2. Het plaatsje moet een kerk hebben die een Rijksmonument is. Liefst maar één kerk, want we willen geen religie voortrekken.
3. Van alle mogelijke kandidaten met dezelfde beginletter willen we die met het kleinste aantal inwoners bezoeken.

De ‘X’ moet maar een gekunstelde zijn, omdat er geen Nederlandse plaats is die met die letter begint. De enige acceptabele kandidaat in Friesland is dan ‘Exmorra’.
Natuurlijk zou je dan meteen twee letters hebben, namelijk de ‘E’ en de ‘X’, maar dat is te makkelijk. We willen een aparte ‘E’ bezoeken.

Leve Wikipedia! Daar is een lijst met alle plaatsnamen van Friesland, met ook het aantal inwoners en de bezienswaardigheden. En dus heb ik daar een aantal dagen zitten rondklikken.
Gaandeweg kwam er een vierde eis: de plaats moet, als het even kan, liggen in het gebied ten westen van Leeuwarden. Anders zou het gebied toch te uitgebreid worden en zo interessant is deze plattelandsprovincie nou ook weer niet.

Friese plaatsenUiteindelijk leverde dat een lijst op met 110 kandidaten, waarbij er een paar twijfelachtig zijn, want begint IJlst met een ‘I’ of met een ‘IJ’? Ook heeft IJlst te veel kerken.

De volgende monsterklus was om al deze 110 plaatsen op de kaart te markeren om zo te kunnen bekijken of er nog groepen zouden ontstaan.
We zouden dan gaan kamperen, de tent op een camping neerzetten en van daaruit die groep afwerken.
Om na gedane zaak een camping te gaan zoeken in het volgende cluster.

hapro-atlas-2-4_1Dus hebben we voor de zekerheid maar een fietsendrager gekocht voor op de trekhaak. De Hapro Atlas 2 is het geworden. Dat ding kan op de trekhaak op slot en de fietsen kunnen ook nog eens apart beveiligd worden. Ook kan het geheel worden gekanteld, zodat je nog steeds de achterklep kunt openen.

Deze fietsendrager is ‘Beste koop’ en kost via internet 198 euro, inclusief verzendkosten.


.
Ik printte via printscreen diverse onderdelen van de Friese provincie uit op A4 en plakte de zes delen aan elkaar.
Na een middagje puzzelen was de kaart van Friesland ingekliederd, met dit als resultaat:

Frieslandse 110

De rode letters zijn de plaatsen waar er maar eentje van is met die beginletter. Daar moeten we dus zeker naartoe.

En dan gaan we nu maar eens puzzelen welke plaatsen we gaan bezoeken. Als iemand tips heeft (“Daar moet je zeker gaan kijken, want daar is …”), dan houden we ons aanbevolen.

Advertenties

Lekker langzaam (Update 19 juli 2013)

zwartekipadvocaatVandaag was ik eindelijk toe aan de 4-meise wetenschapsbijlage van de Volkskrant. Ik probeer altijd wel zoveel mogelijk van de rest van de kranteninhoud te lezen, maar de zaterdagse bijlages kun je goed bewaren voor later.

Vlak voordat ik pagina V7 opsloeg, werd er aangebeld. Twee knulletjes van rond de 20 jaar stonden voor de deur. Ze leurden met de Telegraaf.
“Ik lees een krant, dus geen Telegraaf”, zei ik. Helaas begrepen ze de insinuatie niet.
“Welke krant, meneer?”
“De Volkskrant” repliceerde ik.
“O, precies het tegenovergestelde van de Telegraaf”, zei de ene. Hij had niet in de gaten hoe waar die opmerking in mijn ogen was.
En weg gingen ze, als jehova’s op weg naar de volgende voordeur. Met dit verschil dat een fatsoenlijke jehova tenminste nog bereid is om zijn voet op te offeren als die tussen de deur wordt geplet.

Mijn oog viel op een klein artikeltje over het oudste nog lopende natuurkundige experiment: druppelend pek.

In vaste toestand en bij kamertemperatuur is pek een harde stof. Zoals glas kun je het met een gerichte hamerslag in brokken meppen:

pitch slapMaar in tegenstelling tot glas blijkt pek wél een soort van vloeibaar. Dat is namelijk een eigenschap van bitumen. Maar het is zo hoog-viskeus dat het heel lang duurt voor je iets ziet dat op stroming duidt.

Australië, 1927. Op de universiteit van Queensland te Brisbane werkte professor Thomas Parnell een experiment uit. Hij bevestigde een glazen trechter in een frame en sloot de onderkant van die trechter af. Vervolgens goot hij verwarmde pek in de trechter en liet dit gedurende drie jaar settelen in die trechter.

In 1930 sneed hij de onderkant van de trechter open en ging zitten wachten tot de pek ging stromen.

Pitch_drop_experiment

Het duurde wel een tijdje voordat er iets gebeurde. Maar na een paar jaar vormde zich een langgerekte pekdruppel die in december 1938 losliet en op de bodem van het opvangglaasje viel.
In februari 1947 viel de tweede druppel en zo ging dat met een aardige regelmaat door. Zo ongeveer om de 8 jaar viel er een druppel.

Hoe langzaam dat gaat is te zien in het volgende filmpje. Een jaar aan druppelvorming is daarin samengevat in 10 seconden.


Er is uitgerekend dat deze pek 230 miljard keer ‘stroperiger’ is dan water bij deze temperatuur.

Het experiment is rijp voor een Ig Nobelprijs, wordt her en der geroepen. Maar het is wel degelijk serieus te noemen:


Na het vallen van de zevende druppel in 1988 heeft men een klimaatregeling geïnstalleerd, zodat de omstandigheden in de loop van de tijd wat constanter zouden zijn. Dat had meteen tot gevolg dat de achtste druppel niet na acht, maar pas na ruim twaalf jaar viel, op 28 november 2000.

Tel je die ruime twaalf jaar door, dan is het te verwachten dat de negende druppel een dezer dagen gaat vallen.
Aangezien niemand de vorige druppels echt heeft zien vallen, zijn er webcams op het experiment gezet. Als u zin heeft, kunt u op deze website live meekijken.

Spann0nd!

Update 19 juli 2013.

In Dublin loopt ook een experiment met een camera erop. En daar is vorige week donderdag 11 juli een vallende druppel geregistreerd op camera:

In Australië zijn ze nog aan het wachten.

Abdicatie Beatrix

AbdicatieJa, ik was erbij, op de dag die we wisten dat zou komen.

Vol goede zin stond ik vanochtend om 6.30 uur op om de vroege trein naar Amsterdam CS te kunnen halen.
Veel te laat na het uitvoeren van mijn ochtendroutine (opstaan, plassen, wassen, tandenpoetsen, poepen [voor de Belgen: kakken] en de krant lezen, melk drinken, koffie drinken en verdergaan met krantlezen) wist ik dat ik wat was vergeten: koffie drinken.

Maar toen was ik al gearriveerd op de Dam te ’s Neerlands hoofdstad. En dat alles om ons vorstenhuis te kunnen behagen door mijn aanwezigheid bij de troonswisseling.

Ik nam de trein van 7.20 uur. Op het perron van Almere-Muziekwijk werd via de intercom gewaarschuwd voor hevige drukte op Amsterdam CS en werd aanbevolen om via Amsterdam-Zuid te reizen en daarvandaan naar de Dam te gaan.
Maar daar had ik poep aan en zonder problemen en in alle rust wandelde ik van Amsterdam CS richting de Dam. Geen drukte te bekennen. Dat alle autoverkeer uit het centrum werd geweerd, zal ongetwijfeld hebben bijgedragen aan dat rustige beeld.

Abdicatie1Het stukje Amsterdam tussen Centraal Station en de Dam zag er niet heel bijzonder uit op deze bijzondere dag. Wel vielen de vele 1-persoons-

Abdicatie2a

2-persoons-

Abdicatie2ben 3-persoonsreportageploegen uit de buitenlanden op:

Abdicatie2Bij de Beurs van Berlage woeien de wimpels al heen en al weer:

Abdicatie3

En natuurlijk kent iedereen inmiddels de kronen op de Bijenkorf:

Abdicatie4Maar het was allemaal erg mager, qua feestelijke uitstraling.

Rond 8 uur arriveerde ik bij het paleis op de Dam. Het was totaal niet druk.

Abdicatie6De wereldpers had een podium van drie verdiepingen gekregen. Het lijkt mij afschuwelijk om in zo’n voorgekauwd keurslijf je beroep te moeten uitoefenen. Maar ja, je kunt er wel unieke beelden van de gebeurtenis schieten:

Abdicatie5

Dat is beter dan de positie van de blonde mevrouw die ik aantrof op mijn wachtplek in de beginnende meute. Zij bleek journaliste van het AD te zijn en ze interviewde de mensen in haar directe omgeving, maar ze kon niet meer zien dan ik:

Abdicatie7En dan sta je te wachten tot er wat gaat gebeuren. Fotootje hier:

Abdicatie8a

Fotootje daar. Der W von Wilhelm, drei Finger in der Luft. Macht schon, macht schon.

Abdicatie8bFotootje van oud-Hollandsch haakwerk. Uitgevoerd door de echtgenote van een heel aardige meneer die met haar zijn derde leg op de wereld had gezet, zo ving ik op tijdens het interview met de journaliste van het AD:

Abdicatie8c

Heel erg aardige mensen en ik kon het bijzonder goed met hen vinden tijdens een kletspraatje. Ze zijn zeer geïnteresseerd in de geschiedenis van Nederland en ik heb ze een trip naar The Amsterdam Dungeon geadviseerd. De oudste dochter had echter enge verhalen daarover gehoord, dus mama gaat eerst in haar eentje een verkennend bezoek brengen voordat ze haar kinderen eraan bloot wil stellen.

De oranje Tompoucen van Appie smaakten menigeen zeer goed. Er kwamen aardig wat mensen met een doos met van die taartjes langs:

Abdicatie8dEn de meneer met dit republikeinse bord is gearresteerd:

Deze meneer is gearresteerdRond 9 uur viel het me opeens op dat men vergeten was de zonnewijzer op de Nieuwe Kerk op zomertijd te zetten. En dan zou die alsnog een half uur achterlopen:

Abdicatie8f

En zo kabbelde het wachten prettig voort. Ik at braaf mijn meegenomen bammetje:

Abdicatie8g

Onder de goedkeurende blikken van Juul en haar mama Wilhelmina, die vanuit Madame Tussaud de boel in de gaten hielden:

Abdicatie8h

En daar sta ik dan. Daar ergens:

Daar sta ik dan

En daar is ’t dan, het moment dat Wimlex vaak in zijn dromen zag is eindelijk … hier. Live opgenomen vanaf de Dam, met commentaar van het 25.000-koppige publiek:

De vlag van Beatrix werd gestreken en die van Wimlex moest gehesen. Maar dat ging niet meteen volgens plan. Het ondertekenen van het Grote Boek was nog niet klaar en daar verscheen Wimlex’ vlag al boven het paleis. Te vroeg en men trok gehaast de vlag weer naar beneden:

Maar toen drie minuten later het laatste regeringslid het abdicatie-document had getekend, werd alsnog een geslaagde poging gewaagd:

En toen was het weer wachten. Nog een klein kwartiertje zou het duren, maar toen kwamen Beatrix, Willem-Alexander en Máxima op het bordes voor de bordesscène, ter bevrediging van het smachten van het verzamelde plebs.
Helaas bleken de mensen voor me opeens reuzen. Ze leken gerangschikt zoals een groenteboer zijn groenten tentoonstelt: de grootste vooraan.

Beatrix vertrok, de triple-A trippelde het bordes op en wij en zij bezwaaiden malkander.

Bordesscene2

Gelukkig vond een treurig iemand op internet nog een link naar de Oorlog:

Amalia Hitlergroet

“…ben ik van Duitsen bloed…”

En toen was het voorbij. Ik heb 2½ uur staan wachten voor een toneelstukje van 5 minuten.
Maar ik vond het het wachten waard. Been there, done that, but didn’t buy the T-shirt.

Nog één keer het Koningslied

RutjekutDachten we dat de ophef over het Koningslied een beetje over was, dat iedereen inmiddels wel gewend was geraakt aan het lied, komt men met nieuwe inzichten: “De ‘W’ van Willem, drie vingers in de lucht, kom op, kom op” is een alternatieve Hitlergroet die in Duitsland verboden is.

De “Kühnengruß” is in 1970 bedacht door Neo-Nazi Michael Kühnen. De gewone Hitlergroet is verboden en daarom bedacht hij dit alternatief:

Kuehnen2

Ik viel bijna van m’n stoel toen ik dit vanochtend in de krant las. Niet alleen is het gebaar voor de ‘W’ van Willem heel anders, namelijk met wijs-, middel- en ringvinger, maar veel belangrijker is de vraag: hoe bestel je morgen op de ‘kroningsdag’ drie bier zonder voor fascist te worden uitgemaakt?

Of hoe vier je je derde doelpunt in een wedstrijd?

Kuehnen1

Inmiddels is ook de Kühnengroet verboden in Duitsland, maar ik vraag me wel af waarom mensen in Nederland de Oorlog er zo graag bij willen halen.

Wél leuk is de Duitse vertaling van het Koningslied. Een letterlijke vertaling en zodanig gebracht dat we er hier thuis erg om gelachen hebben:


.
Bekijk en beluister het officiële Koningslied hier.

En helemaal strak is hoe Albert Heijn is ingesprongen op de hype. Ik ging vanmiddag boodschappen doen en kwam de fijngesneden andijvie tegen. Die is in de aanbieding en AH had een extra sticker op de groentezak geplakt:

AH-stamppotHumor van de bovenste plank, daar onder in het schap.

Morgen, op de dag die ik wist dat zou komen, ga ik waarschijnlijk (ik weet het nog niet zeker) naar de Dam, maar ik ga eerst ’s ochtends de ‘onthuldiging’ van de Koningslinde bij ons Almeerse stadhuis meemaken. Ik was erbij toen ie geplant werd en nu wil ik er ook bij zijn als hij in gebruik wordt genomen.

Koninglindeplanting

Voor vanavond de ‘W’ van zuurkoolstamppot en voor morgen: hou je veilig!

Test: champignons zijn sponzen?

In de tijd dat ik me nog helemaal niet bezighield met de kwaliteit van voedselbereiding kon het me helemaal niet schelen hoe ik groente schoonmaakte. Gewoon alles schoonspoelen met water, en de aarde en het ongedierte spoelden vanzelf uit de etenswaren.

Het enige dat belangrijk was, was dat je eerst moest schoonspoelen en dan pas snijden, want niets is vervelender dan een halve naaktslak in de andijvie op je bord te vinden.

En dan opeens krijg je te maken met mensen die ‘het kunnen weten’. Schoonmoeder, echtgenote, kookvrienden. Allemaal hieven ze het vingertje: “Gij zult champignons niet afspoelen, maar afvegen”.
Dat mocht dan met een keukenpapiertje, maar er zijn ook speciale kwastjes om de champignons van de zwarte aarde te verlossen. Maar niet afspoelen, want champignons nemen heel veel water op. Champignons zijn net sponzen.

Al jaren had ik het in mijn kop zitten: “Dat zullen we nog wel eens zien!”
Ik wilde het gaan testen zodra ik champignons in huis had en elke keer vergat ik het.
Maar eindelijk herinnerde ik me dat voornemen vanmiddag, toen ik de champignons had gekocht voor de macaroni van morgen.

Tip: de champignons die oud zijn en bruine plekken hebben (en bij AH dus afgeprijsd zijn) zijn smaakvoller dan verse.

Testopstelling: een leeg champignonbakje en een elektronische weegschaal. Ik zette de weegschaal pas aan nadat ik het lege bakje erop had gezet.

Bakjeleeg

Vervolgens deed ik een aantal champignons in het bakje:

Champignons droog212 gram droge en schoongemaakte (met een keukenpapiertje) AH-champignons moesten de wetenschap gaan dienen.

Bakje vullen met water en me verbazen over het feit dat er ruim een pond water in zo’n lullig bakje gaat:

Champignons in water

Een uur later vond ik dat de champignons wel genoeg aan water hadden kunnen opnemen. Onder de kraan, tijdens het afspoelen, hadden ze minder kans gehad.
Ik gooide het bakje leeg en liet de champignons uitdruipen. Vervolgens woog ik het lege bakje om de weegschaal op nul te kunnen zetten en gooide de natte champignons erin.

Champignons met water228 gram. Dus de 212 gram droge champignons hadden in een uur tijd maar 16 gram water ‘opgenomen’. Ja, tussen aanhalingstekens, want de champignons voelden erg nat aan, dus veel water zat aan de oppervlakte en niet in de champignons.

Na het afdeppen van de natte champignons wogen ze nog maar 222 gram:

Champignons met water gedroogd

De mysterieuze 10 gram water denk ik te kunnen vinden onder de hoedjes van de paddenstoelen. Niet als geabsorbeerd water, maar als ingesloten water. Water dat alsnog zal verdwijnen tijdens het snijden.
Ik concludeer dan ook dat wat er door ‘kenners’ wordt beweerd:

Champignons zijn als sponzen

niet waar is.

Maar toen stelde mijn jongste zoon Wout een slimme vraag: hoeveel water neemt een spons eigenlijk op? Want anders kun je de vergelijking niet maken.
Ik pakte de natuurspons uit het keukenkastje en woog ‘m droog:

SponsdroogDe droge spons woog 8 gram.
Vervolgens maakte ik de spons doornat en liet hem uitdruipen tot het druipen stopte. En toen woog ik de natte spons:

SponsnatWat een leuk toeval: 108 gram. 8 gram natuurspons neemt 100 gram water op, dus ruim 12 keer zijn eigen gewicht. Dat is veel meer dan champignons opnemen.

Het is nu duidelijk bewezen: champignons zijn zeker niet te vergelijken met sponzen. De ‘kenners’ bazelen. Ze wauwelen elkaar na en doen geen enkele moeite om de ‘feiten’ te controleren.

Champignons nemen geen water op. Ik daag eenieder uit om mijn test te weerleggen.

Tweede Coentunnel – Open Dag (Update 6 mei)

Coentunnel CroonAmsterdam heeft eigenlijk altijd een probleem gehad met zijn zeeverbinding. Tot een kleine 200 jaar geleden moest je via de Zuiderzee (nu IJsselmeer) en Texel varen om op de Noordzee te komen.

In de Zuiderzee, bij de monding van het IJ, was het pampus (de ondiepe stroomgeul) de enige toegang tot de Amsterdamse haven.

Holland-vaarkaart

En het pampusprobleem werd groter naarmate de schepen groter werden. In de 18de eeuw kwamen de grootste zeilschepen vaak niet verder dan Texel. De lading werd daar dan overgeladen op kleinere schepen.

In het begin van de 19de eeuw werd het verzanden van de vaargeulen in de Zuiderzee een steeds groter probleem en werd tussen Den Helder en Amsterdam het Noordhollands Kanaal gegraven. Dat opende in 1824.

Noordhollands kanaal

Het Noordhollands Kanaal. Links ligt Amsterdam aan het IJ, rechts Den Helder en boven de Noordzee.
Het noorden is dus rechts.

Zo konden de zware oorlogsschepen en Oost-Indiëvaarders toch naar Amsterdam varen. Ook was er een mogelijkheid om militair materiaal van Amsterdam naar Den Helder te vervoeren. De economie van Den Helder bloeide.

Toen kwamen de grote stoomboten. Daar was het Noordhollands Kanaal niet op berekend, dus opnieuw was Amsterdam in last.
Het IJ was destijds een binnenzeetje van de Zuiderzee dat doorliep tot Velsen. Het idee om daar, waar Holland ‘op zijn smalst’ was, de duinen door te graven en een nieuwe verbinding met de Noordzee te realiseren, was al erg oud. Het was alleen nooit uitgevoerd. Daarin moest verandering komen. En na wat strubbelingen over de uitvoering begon een Engelse aannemer op 8 maart 1865 het kanaal te graven.
Elf jaar later, op 1 november 1876, werd het Noordzeekanaal geopend. En werd het stuk Noord-Holland boven Amsterdam in feite een eiland.

noordzeekanaal_NHkanaal

Noord-Holland in perspectief. Datering van de tekening: 1860.

Het Noordzeekanaal was voor de bewoners langs de nieuwe oevers een ingrijpende gebeurtenis. Ze konden niet meer zomaar naar de overkant. Om het leed te verzachten, is bij het verlenen van de concessie om het kanaal te graven (in 1861) bepaald dat er bij bruggen en ponten geen tol zou worden geheven.
Vanaf 1876 verzorgden verschillende ponten dan ook gratis overvaart om mensen, dieren en voertuigen naar de overkant van het Noordzeekanaal te brengen.

Naarmate het autobezit toenam, nam ook het aantal overtochten toe. De belangrijkste pont over het Noordzeekanaal, Hempont nr. 9 tussen Zaandam en het industriegebied van Amsterdam, vervoerde eind jaren 1950 dagelijks 5.800 auto’s. De wachttijden liepen op tot drie kwartier.

Er moest een tunnel komen om de doorstroom van het verkeer over het Noordzeekanaal te verbeteren en op 1 juli 1961 begon men met de aanleg ervan.
Vijf jaar later, op 21 juni 1966, en 45 miljoen gulden verder waren de Coentunnel en de bijbehorende 11 kilometer autoweg een feit.
Die 45 miljoen gulden van 1966 zou vandaag de dag 101.557.185 euro waard zijn.
En 47 eurocent.

In de jaren 1990 bleek de capaciteit van de Coentunnel echter te klein. Elke dag stond er ’s ochtends een file van noord naar zuid en steeds vroeger in de middag van zuid naar noord.
Er moest een tunnel bijkomen. Op 7 september 2009 startte de bouw van de tweede Coentunnel naast de oude Coentunnel.

Mijn broer Kees was via zijn werkgever Croon o.a. verantwoordelijk voor de veiligheids-automatisering. Daarnaast beheerde hij het eisenpakket. Het ontwerp van de tweede Coentunnel moest voldoen aan een lijst van 7.000 eisen. De allerbelangrijkste eis was (in mijn eigen woorden):

Er moet een kruising komen tussen de weg en het water waarbij schepen van oneindige hoogte moeten kunnen passeren.

Oftewel een tunnel. Eén eis gehad, nog 6.999 te gaan.

Afgelopen zaterdag, 20 april, was er een open dag voor alle bedrijven die aan de bouw van de tweede Coentunnel hebben meegedaan. Medewerkers mochten gezinsleden meenemen en aangezien mijn broer, mijn vader en ik gezinsleden zijn, mochten wij ook komen kijken. Gerda ging ook gezellig mee.

De nieuwe tunnel herbergt zes rijstroken, waarvan er twee als wisselstrook worden gebruikt en een als spitsstrook:

tweede-coentunnel

Schets van Rijkswaterstaat van de indeling van beide Coentunnels. Het aanzicht is vanuit het zuiden.
Opvallend is dat de geschetste vluchtstrook aan de rechterkant van de nieuwe tunnel in werkelijkheid niet bestaat. Er is in plaats daarvan een spitsstrook aan de linkerkant van die tunnelbuis.

Als je vanaf de rode pijl kijkt, zie je onderstaand bord. Ik vraag me af wat er met de ‘L’ van ‘Leeuwarden’ gebeurt wanneer de tekst op het linkergedeelte omklapt.

Spitsstrook

Na een bekertje koffie liepen we van het ontvangstcentrum naar de tunnel en wandelden vanuit de kant van Zaandam de tunnel binnen via de twee wisselstroken.

Lichtkrant

Het lijkt niks, maar ik vond het best een belevenis. Het was de eerste keer van m’n leven dat ik een tunnel in een snelweg op m’n gemak kon bewandelen.
Die toeter bovenop de tunnel herbergt vier grote ventilatoren die het fijnstof uit de tunnel afzuigen:

FijnstofafzuigerVan onderen is er weinig te zien:

StofafzuigerMaar dat er weinig is te zien boeit me niet. Ik heb de kans gehad om via die ‘schoorsteen’ naar de buitenlucht te kijken. En dat lukt niet als ik straks met m’n auto door deze tunnel rij.

Natuurlijk heeft een tunnel een diepste punt, want anders gaat de weg niet omhoog en komen we niet meer terug op het aardoppervlak:

22 meter onder NAP

Kees aapt op het laagste punt van de tunnel een Japanse toerist na.
Links op de foto is een van de brandbluskasten met intelligente apparatuur te zien, waar hij de programmatuur voor heeft ontworpen.

Via een nooduitgang staken we de vluchtgang tussen de tunnelbuizen over en belandden in de grote tunnelbuis.

Vluchtgang

Vluchtgang tussen de tunnelbuizen.

Doorgang

Tijdens de wandeling werden regelmatig alarmmeldingen gedaan. Dan klonk er een oproepsignaal en werd in het Nederlands en Engels gemeld dat er een noodsituatie was of een spookrijder. Dat was zo’n oorverdovend geluid dat een aantal mensen hun vingers in de oren propte.
Helaas bleek tijdens het afluisteren van de opname dat ik mijn goede geluidsapparatuur in m’n andere pak had laten zitten:

Wat opviel was, dat het geluid overal goed te verstaan was. De tunnel is ruim een kilometer lang en het is natuurlijk de bedoeling dat de waarschuwingen overal goed verstaanbaar zijn. Dat wordt bereikt door het geluid bij elke speakerset vertraagd door te laten, zodat je op een bepaalde plaats niet de echo te horen krijgt van de luidsprekers verderop. Knap stukje werk van de geluidstechnici.Vingers in oren

Op al mijn filmpjes binnen de tunnel is een paarse ‘lichtregen’ te zien: verticale lichtstrepen. Deze worden waarschijnlijk veroorzaakt door de LED-verlichting in de tunnel. Als iemand een goede verklaring voor deze strepen kan geven, hou ik me aanbevolen.

De eigenlijke tunnel, dus het deel onder water, bestaat uit vier rechthoekige kokers (segmenten) van 178,5 meter lang.
Basisschool ‘De Klimop’ bezocht de bouwplaats van de tunnelsegmenten in Barendrecht:

Coentunnel Barendrecht bouwdok

De vier tunnelsegmenten zoals ze er eind 2010 gebroederlijk bijlagen in het bouwdok van Rijkswaterstaat in Barendrecht.

Het bouwdok ligt naast de Oude Maas. In maart 2011 werd het bouwdok via grote buizen gevuld met water uit de Oude Maas, waardoor de hermetisch gesloten tunnelsegmenten gingen drijven en naar Amsterdam konden worden versleept.

De tunnelsegmenten werden in de periode van 19 maart tot 9 april 2011 in vier vaartochten vanuit Barendrecht over zee versleept naar IJmuiden en daar bij doodtij zo snel mogelijk door de Noordersluis getransporteerd. Bij doodtij kan de sluis aan beide kanten korte tijd worden opengezet, zodat het lange tunnelsegment in een keer het Noordzeekanaal op kan worden gesleept.
Sinds de vorige reportage (filmpje hierboven) zijn de tunnelsegmenten 5 meter breder geworden en 1,5 meter lager. Volgens de voice-over, tenminste:

Na het afzinken en monteren van de tunnelsegmenten werd de binnenkant van de tunnel afgewerkt. De bodem werd bedekt met een dikke laag beton om te voorkomen dat de tunnel gaat drijven en ook werden de wanden bij de verbindingen van de tunnelstukken bedekt met Trespa. Dat is een brandvertragende kunststof die de kwetsbare tunnelverbindingen en -afdichtingen beschermt tegen vlammen:

Tunneldeelscheiding

Ik kon ook eindelijk eens testen of het klopt wat er geschreven staat. Op de snelwegen zijn de witte strepen altijd drie meter lang en de zwarte tussenstukken negen meter.
Als je in de auto voortraast, heb je er geen goed zicht op en lijken de strepen veel korter. Maar als je meetelt tijdens het rijden, blijken er toch echt maar acht strepen tussen de hectometerpaaltjes te passen.
Dus nu moest het er maar van komen. Met mijn 1,77 meter ging ik naast een streep liggen en mijn vader fotografeerde het bewijs:

Pieterstreep

Via de brede tunnelbuis liepen we terug naar de ontvangstruimte. Daar werden we vergast op (gratis) patat, hotdogs, poffertjes, haring, ijs en drinken naar behoefte. Het was allemaal zeer goed verzorgd.

Tijdens het nuttigen van het eten kon je kijken naar een filmpje over het verloop van de bouw van de tunnel. Helaas heb ik niet de originele film te pakken kunnen krijgen, dus bekijk hieronder mijn filmpje van het filmpje:

Half mei komt de minister op bezoek om de tunnel te openen en daarna zal het originele filmpje beschikbaar komen voor de buitenwereld.
Als alles goed gaat rijdt maandagochtend 13 mei om 5 uur de eerste auto door de nieuwe tunnel. De oude Coentunnel gaat diezelfde dag voor een jaar dicht om te worden gerenoveerd.

Geniet ondertussen van Rijkswaterstaats animaties over de wegen die naar deze tunnel leiden. Het wordt een gigantische wegenspaghetti rond de Coentunnel.

Coentunnel noord

Zicht vanaf de noordkant (uit de richting Zaandam).

Coentunnel zuid

Zicht vanaf de zuidkant (uit de richting Den Haag).

En ik? Ik sta ook in de toekomst op maandagochtend nog steeds in de file op de A1 en dat zal voorlopig nog wel zo blijven.

Update 6 mei 2013. Komende Hemelvaartsdonderdag 9 mei gaat de A10-west ter hoogte van de Coentunnel dicht en worden met 1200 man in vier dagen tijd de wegen aangesloten op de nieuwe tunnel.
De A10 (vanuit het zuiden) en de A8 (vanuit het noorden) gaan worden aangesloten op de nieuwe tunnel en de aansluiting van de A5 (Westrandweg) op de A10 zal worden geëffectueerd.

Alle elektronische systemen gaan worden getest, zoals portalen, lichtmasten, afsluitbomen, verkeersdetectielussen (250 paar), 51 onderstations, hoogtedetecties, calamiteitendoorgangen, SDS/SOS en verrijdbare vangrail.

Een beperkte opsomming van wat in die vier dagen gaat worden gebruikt en weggewerkt:
– 20.000 ton freesmateriaal, 30 frezen;
– 12.000 m3 zand;
– 10.000 ton funderingsmateriaal;
– 23.500 ton asfalt, 8 asfaltploegen per dag. 4 dagen lang;
– 3 asfaltcentrales;
– 3000 vrachtwagenbewegingen;
– 26 km markering aanbrengen;
– 6 km geleiderail herplaatsen;
– diverse voegconstructies;
– en nog veel meer.

Maandagochtend 13 mei moet de tweede Coentunnel opengaan voor het verkeer en gaat de oude Coentunnel dicht voor renovatie.

Het kasteel van Almere. Deel 4 en slot

(Vervolg van dit blog)

Kasteel horrorEind 2002 werd het kasteel door Rabo van projectontwikkelaar Tijs Blom overgenomen en onderhands doorverkocht aan Pakhuis BV, een speciaal voor deze deal door Rabo opgerichte vastgoeddochter.

In maart 2003 was nog steeds niet bekend wat er met het half afgebouwde kasteel moest gaan gebeuren. Er gingen geruchten dat Pakhuis BV appartementen wilde op deze plaats. Maar de bestemming van het terrein was recreatie/horeca en de gemeente voelde niets voor een wijziging. Bij de verkoop van de grond is destijds bedongen dat er aan de bestemming niet meer kon worden getornd. Er was, volgens de gemeente, de zekerheid dat er niets anders dan een kasteel kon verrijzen, omdat de bouwtekeningen van het kasteel ook het bestemmingsplan vormden.

Luchtfoto2

Het kasteel met op de achtergrond het Weerwater.
Terzijde en niet ter zake: aan de overkant van het Weerwater is het eerste gebouw (Silverline) van de in aanbouw zijnde nieuwe skyline van Almere te zien.

Kortom: Pakhuis BV moest op zoek naar een koper die 100 miljoen euro zou willen neertellen.

In augustus 2003 stelde Rabobank voor om het hele kasteelproject aan de gemeente over te dragen, in ruil voor twintig hectare elders waar wél woningen gebouwd konden worden. Maar Almere had net een kostbare misser van 22 miljoen euro achter de rug (het betaaldvoetbalproject Omniworld), dus die had geen zin in weer een groot project met ongewisse afloop.

Twee jaar later, op 5 juli 2005, verkocht Pakhuis BV het kasteel voor ruim 9 miljoen euro aan de nieuw gevormde maatschappij Gravin BV, opgericht door zakenman Joop van der Graaf en bouwbedrijf Vink uit Barneveld.
In 2006 liet Gravin BV weten dat er eindelijk weer gebouwd zou worden. Om het plan rendabel te maken, wilden ze op het terrein ook een zorginstelling voor ouderen bouwen. Daarvoor moest de gemeente Almere alleen wel even het bestemmingplan wijzigen.

En dat was de gemeente niet van plan. “De bestemming is hotel en recreatie”, zei een woordvoerder van de gemeente Almere. “Gravin is nog met geen enkel concreet voorstel gekomen dat binnen het bestemmingsplan past. En toen ze het kochten, wisten ze wat de bestemming was.”
“Maar de gemeente maakt zich er niet zo druk om”, vervolgde de woordvoerder. “Vroeger duurde het afbouwen van een kasteel ook wel eens honderd jaar.”

Kasteel Almere verkeerde, na bijna 4 jaar niets doen, in slechte staat. De staalconstructie en de houten torenspitsen waren deels verrot. Ook was de isolatie weggezakt, doordat de bouw van de ene op de andere dag stil kwam te liggen, terwijl de constructie nog niet water- en winddicht was gemaakt.

In november 2007 probeerde Gravin het met een nieuw plan. De oorspronkelijke opzet (trouwlocatie en horeca) zou worden gerealiseerd, maar om het project haalbaar te maken (er moest nog zeker 8 miljoen euro in de afbouw gepompt worden), moesten er ook 550 woningen worden gebouwd. Er was zelfs een tekeningetje van het nieuwe project gemaakt:

almere-kasteel Nieuw plan 2008

2007. Het nieuwe plan van Gravin BV: kasteel, horeca en woningbouw.

Er zat alleen een ‘maar’ aan: het bestemmingsplan moest vanwege de woningbouw worden gewijzigd. En dat wees de gemeente Almere wederom af, met de motivering dat het plan het groene karakter van het gebied te veel zou schaden. “Woningbouw past naar onze mening niet in de entourage van het kasteel”, werd erbij gezegd.

En toen gebeurde er helemaal niets meer. En zo is de mogelijkheid geschapen om het kasteel te laten verworden tot een hedendaagse ruïne. Het gebouw is ook al opgenomen in de lijst Grote Nutteloze Werken en het is een uitdaging geworden voor baldadige jeugd.

Tijs Blom had bij het begin van de bouw in 2000 al heel veel spullen voor het kasteel aangeschaft en opgeslagen. De voorraad bestond uit historische bouwmaterialen, waaronder dakpannen, bouwstenen, kloostermoppen, eikenhouten balken en grote hoeveelheden bestratingsmaterialen.
Ook had hij flink geïnvesteerd in de inventaris: 140 complete badkameropstellingen, 7.500 vierkante meter wandtegels, koetspaarden, koetsen, meubilair, keukeninventaris, tuin- en parkmachines, kegelbanen, kunstwerken, badgoed en beddenlakens, enzovoort.
Al deze spullen had hij na het faillissement in 2002 laten opkopen door zijn goede vrind Toon van Doorn uit Soest. En die wilde ze in 2010 kwijt. En verkocht een groot deel van de handel voor een kleine 200.000 euro via een internetveiling.

Toon was zeer onder de indruk van de opbrengst:

Tachtig procent van de spullen is verkocht. Het is echt ongelooflijk hoe het op zo’n site te werk gaat. Er waren echt duizenden biedingen per minuut. Ik was echt behoorlijk onder de indruk. Vooral de poppenkasten, eiken balken, koetsen en zadels waren erg gewild. Ook het orgel leverde veel op. Daarnaast vind ik het heel opvallend hoeveel particulieren hun zinnen hadden gezet op het sanitair. Blijkbaar vinden mensen het heel bijzonder om op een wc uit een kasteel te zitten. Of misschien willen ze ermee pronken, ik heb geen idee. Ik was in ieder geval verrast dat er zoveel vraag naar was.

Af en toe is het kasteel weer even in het nieuws. Zoals in 2010 toen het inzet werd van de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen van Almere.
Bouw de ‘schandvlek van de stad’ af en maak er een casino van, opperde de PVV. De PvdA wilde er een leertraject van maken. Leerlingen van de ROC zouden dan mooi kunnen helpen bij de bouw. Maar na de verkiezingen is er niet meer over het kasteel gesproken.
Het maakt ook niet uit wat de gemeenteraad ervan vindt, want de eigenaar Gravin heeft geen plicht om het kasteel af te bouwen.

In september 2010 maakten kunstenaars een buitenexpositie over het luchtkasteel:


.
In 2011 werd er een kasteelspook waargenomen door een paar ghosthunters. Ga mee griezelen met “ghost hunter Theo, investigator”, “ghost hunter Olga, case manager”,hunter jill, lead manager” en “ghost hunter Marcel, tech manager”:


.
In 2012 werd Almere uitgekozen om in 2022 de Floriade te organiseren. Toenmalig wethouder Adri Duivesteijn vond het een goed idee om het afbouwen van het kasteel opnieuw te gaan bekijken. Maar hij wist toen toch al dat hij weg zou gaan, dus hij kon van alles roepen:


.
Wethouder Henk Mulder, opvolger van Adri Duivesteijn, gaf in april 2013 in een interview aan dat er vanuit de gemeente weinig initiatieven zouden komen om de ontwikkeling van het kasteelgebied te versnellen. “Ik ben ervan overtuigd dat we met de Floriade ook een kans gecreëerd hebben dat het kasteel in de komende jaren ontwikkeld gaat worden, zonder dat we daar zelf als gemeente heel veel aan moeten gaan doen. Moet je voorstellen, op zo’n plek, tegenover de Floriade”, zei de verse wethouder in het interview.

Gravin BV, de eigenaar van het kasteel, gaat er echter van uit dat het gebied rond het onafgebouwde kasteel geen onderdeel is van het plan voor de Floriade in Almere. Het bedrijf heeft de gemeente een voorstel gedaan, maar dat werd door de gemeente genadeloos afgeschoten. “Er ligt dus een plan, maar als er andere initiatieven zijn, dan staan we altijd open voor een gesprek”, aldus Jaap Kevelam, woordvoerder van Gravin BV.
Gravin heeft verder geen andere plannen met de kasteellocatie. Dus voorlopig blijft het een ruïne.

En we genieten van de foto’s, want de ruïne is naast een mislukking inmiddels wel een toeristentrekker geworden.

Luchtfoto1Kasteel luchtfoto2En als laatste mijn eigen foto van het troosteloze kasteel (30 maart 2013):

Kasteel

(Terug naar deel 1 van de reeks)

Grillfest: die tropfende Bratwurst

Heerlijk, die eerste lekker warme lentedag. Zo lekker dat wij, met een achtertuin op het noorden, ook gewoon buiten konden zijn zonder warme kleding aan te hoeven.

21 oktober vorig jaar was het volgens tante Helga de laatste keer dat de temperatuur in de buurt kwam van vandaag in De Bilt: 20,7°C.

Helga van Leur 14 april 2013

We kregen de kans en namen hem: de eerste barbecue van het jaar. Normaal voorbehouden aan de dag dat oudste zoon jarig is (20 april) maar dit jaar is hij dan niet thuis, dus dan moeten we een andere kans grijpen.

We hebben ook meteen maar even de border bij de schutting van wat vrolijk plantgoed voorzien:

BorderLekker dagje gehad, vandaag.

Het kasteel van Almere. Deel 3

(Vervolg van dit blog)

Kasteel horrorOp 20 november 2001 reed de 44-jarige Rob Wijnmaalen met zijn auto bij Eemnes tegen een boom en overleed ter plekke.

Rob Wijnmaalen was directeur van de Rabobank in Eemnes en stond in het Gooi bekend als een bankier die royaal was met leningen en die weinig vragen stelde. Ook deed hij niet moeilijk over lastige dingen als onderpanden bij een miljoenenlening. Zulke futiliteiten zouden de spectaculaire groei van zijn bankfiliaal alleen maar in de weg staan.
Het is dan ook niet vreemd dat hij vele vrinden had in de zakenwereld. Lukte een financiering niet bij een andere bank, dan ging men naar ‘Robbie’. Die bedacht een bijzondere constructie met bijzondere voorwaarden en zo kwam de ondernemer alsnog aan het benodigde geld.

De raad van toezicht van Rabobank Eemnes, die in eerste instantie de handel en wandel van de directeur in de gaten moet houden, had nooit actie ondernomen tegen deze gang van zaken.

In het voorjaar van 2001 begon men op het hoofdkantoor van de Rabo in Utrecht na een regulier accountantsonderzoek iets te vermoeden en waarschuwde men Robbie Wijnmaalen en de raad van toezicht om orde op zaken te stellen.
Maar die waarschuwing haalde niets uit. Op 20 november 2001 moest Rob verantwoording afleggen op het hoofdkantoor en werd hij ontslagen.

Men fluistert dan ook dat die eenzijdige aanrijding geen ongeluk was, maar zelfmoord onderweg naar huis.

De projectontwikkelaar van het Almeerse kasteel, Tijs Blom, had ook bij Rob Wijnmaalen geshopt en een krediet van 55 miljoen euro weten los te peuteren. Daar kon hij echter voor maar 25 miljoen euro aan onderpand tegenoverstellen.
Toen het Rabo-hoofdkantoor in januari 2002 het filiaal in Eemnes onder curatele stelde, wilde men van Tijs wat extra zekerheden over het terugbetalen van de lening. Totdat die zekerheden er waren, werd het krediet verlaagd tot het bedrag om het kasteel ‘casco’ af te bouwen. Dat betekent dat alleen de dragende constructie plus de buitenafwerking nog zouden worden gerealiseerd. Het kasteel is dan wind- en waterdicht, maar van binnen nog niet afgewerkt en ingericht.

Dus ging Tijs Blom op zoek naar investeerders. Het liefst had Rabo dat een hotelketen zich in zou kopen, want het kasteel zou immers dezelfde faciliteiten gaan bieden als een goed hotel. De bank had zijn hoop gevestigd op een samenwerkingsverband met een ,,internationale hotelketen die de toekomstige exploitatie moet verstevigen”, aldus een persbericht.

Playmobil CastleEr werden verschillende bedrijven gepolst, zoals Van der Valk en (onverwacht maar wel logisch) Playmobil. Die toonden wel belangstelling om het kasteel af te bouwen, maar er is nooit wat concreet geworden.

Een interessante kandidate was een Saoedische prinses. Die toonde via de Rotterdamse advocaat Geert-Jan Dolk een bankgarantie van 132 miljoen euro en stelde dat bedrag beschikbaar om het kasteelproject af te bouwen. De prinses wilde dan wel voor de helft eigenaar worden en als bijkomende voorwaarde wilde ze dat Tijs Blom met haar zou trouwen.
De bankgarantie werd door ABN/AMRO als ‘frauduleus’ beoordeeld. Maar toen Geert-Jan Dolk voor een second opinion naar de Rabobank ging, kreeg hij van die bank wel een akkoord. Na een tijdje nadenken trok Rabo het akkoord toch nog in en beschuldigde, samen met ABN/AMRO, de advocaat van oplichting.

Maar Tijs Blom had sowieso van dit financieringsaanbod afgezien, want hij wilde niet met de prinses trouwen: “Mijn eigen vrouw is het duizendvoudige waard.”

Omdat Tijs Blom de financiering niet rond kreeg, werd de bouw in augustus 2002 wegens geldgebrek stopgezet. Vlak voor de bouwvak (15 juli t/m 2 augustus 2002) werden nog wel de dakconstructies van de donjon en de drie hoektorens aangebracht.Kasteel Almere.De Rabobank nam het half afgebouwde kasteel in beslag en in oktober 2002 kondigde de bank de veiling van het kasteel aan (executieverkoop). Die veiling ging niet door, omdat de bank het kasteel voor 11,1 miljoen euro van Blom overnam en voor 11,5 miljoen onderhands doorverkocht aan de speciaal daartoe opgerichte vastgoeddochter Pakhuis BV.
“We gaan nu in alle rust bekijken of we de bouw willen hervatten.”, zei de woordvoerder van de Rabobank.

Kasteel luchtfoto

(Lees hier verder)

__________________________________________________________________________

De Troubadour van Almere, Henk Kruit, zag de ellende in 2001 al aankomen:

Hieronder worden een paar mislukte plannen van Almere nog even op een rijtje gezet in een uitzending van Almere City-tv van november 2002. Vooral de zwakte van toenmalig burgemeester Ouwerkerk is schrijnend:

En er kwam er afgelopen maand weer eentje bij:

Wat uit deze filmpjes heel duidelijk blijkt is dat de wethouders van Almere geen idee hebben van hoe een stad werkt. Ze besturen de stad, maar ze beleven haar niet. Ze denken dat als zij het snappen, iedereen het snapt. En daarnaast vergeten ze dat zij gegeven informatie heel lang kunnen herkauwen en dat de burgers dat niet kunnen.